เมื่อยกมือทั้งสองข้างขึ้นมาดู  มีแต่ความว่างเปล่าเต็มอยู่ในสองอุ้งมือนั้น

เมื่อมองผ่านไปรอบข้าง  ในสายตามองเห็นผู้คนมากมาย  แต่ในหัวใจกลับมองไม่เห็นใครเลยสักคน

มันมากกว่าความเหงา  มันเศร้าเกินกว่าที่จะใช้ช่อดอกไม้มาเยียวยา  มันเจ็บปวดเกินกว่าจะเรียกได้ว่าร้าวราญ

สุดท้ายเมื่อกลับมามองย้อนผ่านตัวตน....มันมองไม่เห็นตัวเอง - - คนที่เคยเป็นเมื่อก่อนหน้านี้อีกแล้ว.....

~*[ Z ]*~