เมื่อยกมือทั้งสองข้างขึ้นมาดู  มีแต่ความว่างเปล่าเต็มอยู่ในสองอุ้งมือนั้น

เมื่อมองผ่านไปรอบข้าง  ในสายตามองเห็นผู้คนมากมาย  แต่ในหัวใจกลับมองไม่เห็นใครเลยสักคน

มันมากกว่าความเหงา  มันเศร้าเกินกว่าที่จะใช้ช่อดอกไม้มาเยียวยา  มันเจ็บปวดเกินกว่าจะเรียกได้ว่าร้าวราญ

สุดท้ายเมื่อกลับมามองย้อนผ่านตัวตน....มันมองไม่เห็นตัวเอง - - คนที่เคยเป็นเมื่อก่อนหน้านี้อีกแล้ว.....

~*[ Z ]*~

เดิมที เมื่อหลายปีนานมาแล้ว...นานระดับ Onece upon a time เลยทีเดียว เกิดหลงทางมาสู่แดน Y เนื่องจากรูปภาพแฟนอาร์ทของ Fandom หนึ่ง เป็นภาพแฟนอาร์ทของหนังสือเด็กเรื่องแฮรี่ พ็อตเตอร์ จากแฟนอาร์ทก็นำมาสู่สแกนโดจินชิ และสแกนเลชั่นกรุ๊ปที่ชื่อ Akutenshi และต่อมาก็ให้กำเนิดคำว่า Yaoi ในสารบัญคำศัพท์ของตัวเองในที่สุด

เดิมที เมื่อหลายปีนานมาแล้ว...นานระดับ Once upon a time เลยทีเดียว...อันที่จริงแล้ว ไม่ใช่ว่าภาพแฟนอาร์ทหรอกที่เป็นงาน Yaoi ชิ้นแรก ๆ ที่ผ่านเข้ามาในชีวิต จะว่าไปแล้ว กลิ่นของความ Y มันมีมาตั้งแต่สมัยนู้น ๆ ตั้งแต่อ่านการ์ตูน Narita Minako นู่นเลย ชื่อเรื่อง Cipher ซึ่งมันมีกลิ่น Incest ปน ๆ มาให้ดมด้วย - - สมัยนั้นมันประทับใจจนจำได้มาถึงสมัยนี้เลยว่ากรี๊ดกร๊าดชอบใจกับการ์ตูนเรื่องนี้มากแค่ไหน ไม่มีหรอกคำว่าตะขิดตะขวงใจในฉากที่พี่น้อง Cipher & Siva โน้มหน้ามาจูบกันจ๊วบ ๆ แถมจำได้แม่นด้วยว่าตอนนั้นรู้สึกฮึดฮัดฮึ่ย ๆ ขนาดไหนกับแอนนิสผู้เป็นนางเอกของเรื่อง และยังลามมาประทับใจและรู้สึกปลาบปลื้มที่ Alex คนสวยหัวเดรดล็อกที่หลงใหลได้ปลื้มพี่ Siva ว่าเป็นไอค่อนตัวของตัวเองในเรื่อง Alexandrite ด้วย

แล้วอย่าคิดว้ามันจบลงแค่นั้นนะ...เพราะงานต่อ ๆ ของอาจารย์ Narita Minako เรื่อง Natural - - โคตรปลื้มสุดฤทธิ์กับความกุ๊กกิ๊กของคุณน้องมิเกะ Michael(เขียนอย่างนี้แหละมั้ง) กับคุณพี่ Simon คนนั้นเหลือเกิน

และสาบานได้ - - สมัยนั้นยังไม่รู้จักเลยว่าโลกนี้มีการ์ตูนแฟนเมดที่เรียกว่าโดจินชิ และมีการ์ตูนชายเหนือชายคือยอดชายที่เรียกว่า Yaoi

และขอบอกว่า...ขนาดคลั่งการ์ตูนอาจารย์ Takahashi ที่เขียนเรื่อง Ruka หรือ คนไร้ภพ No.9 ฯลฯ และการ์ตูนอีกหลายเรื่องของอาจารย์ Shimizu คนที่วาดเรื่อง Kaguya Hime ก็ด้วย (ซึ่งคนนี้เคยซื้อการ์ตูนแอนดรอยด์ไร้เพศ แจ็คกับเอเลน่า เอาขึ้นหิ้งบูชาไว้แล้วด้วยความเคารพ) - - คลั่งงานของอาจารย์ทั้งหลายที่มีกลิ่นรักร่วมเพศกระจายขนาดนั้น มันก็ยังไม่ได้รู้อะไรบ้างเลย - - จนกระทั่งได้ comming out ด้วยภาพแฟนอาร์ทแฮรี่ พ็อตเตอร์ และโดจินชิอีกสองสามเรื่องนั่นแหละ ถึงได้รู้ตัวเอง...

มิน่า...ถึงได้อ่านการ์ตูนตาหวานชินโจ มายุแล้วไม่ค่อยจะรอด - - ฮึ่ย ๆ รับไม่ได้กับแก๊ก 14 กุมภาฯ รุ่นพี่ขาหนูขอเสียตัวด้วยนะคะ - - ไปซะทุกทีจยเลิกอ่านในที่สุด

จากสแกนโดจิน ก็ค่อย ๆ ลามมาหา love book ลามเรื่อย ๆ มาจนถึงเว็บบอร์ดและแฟนฟิก อ่านจนไม่เหลืออะไรจะอ่าน อ่านซ้ำจนกระดาษการ์ตูนคุณภาพต่ำยุ่ยจนจะกลายเป็นกระดาษเยื่อ อ่านจนเบื่อแล้วก็เลยกระแดะแต่งฟิกกับเขาบ้าง แต่งและดองจนปัจจุบันผ่านมานานหลายปี - - ดองไว้นานระดับ Once upon a time เช่นกัน...มันก็ยังแต่งได้ไม่จบ (บ่งบอกถึงความรับผิดชอบอันสูงส่งเป็นอย่างดี) ที่แต่งไม่จบมันก็มีเหตุผลที่แถกแถหามาให้ตัวเองจนได้ว่าเสือกไปติดการ์ตูนที่กลุ่มสแกนเขาทำออกมาให้โหลดอ่านฟรี แล้วก็คุณภาพดีกว่าการ์ตูนเล่มที่ขายจ่ายตังค์ซื้อในแง่ที่ว่าไม่มีเอ๊ฟเฟ็กมาทับ ไม่มีหน้าหาน และหลายต่อหลายครั้งที่สแกนแจกกันอ่านแปลดีกว่าการ์ตูนขายจ่ายตังค์ซื้อเสียอีก - - พอติดแล้วมันเลิกยาก มันหมกมุ่นเสียจนไม่เป็นอันทำอย่างอื่น

หมกมุ่นที่ว่า - - หมายถึงหมกมุ่นในการดาวน์โหลดมากกว่าการได้อ่านที่โหลด ๆ มาเสียอีก (555555)

mIRC คือช่องทางในการดาวน์โหลดสแกนลงมาอ่าน สำหรับตัวเองแล้วค่อนข้างจะทำความเข้าใจในวิธีการดาวน์โหลดได้ยาก ไม่ค่อยเข้าใจและกว่าจะเก็ตว่าไปไงมาไงถึงได้โหลดไฟล์ในห้องแช็ทอย่าง mIRC ได้ละเนี่ย มันก็ใช้เวลานานพอสมควรเลยทีเดียว และไฟล์แรกที่โหลดสำเร็จคือความภาคภูมิใจ(ที่จำชื่อเรื่องไม่ได้แล้ว..555..) และพอโพสต์แชร์แล้วมีคนขอบใจ(ทั้งที่ไม่ใช่งานตัวเองทำซะหน่อย)ก็เกิดคึก โหลดใหญ่เลยทีนี้ - - โหลดจนไม่เป็นอันทำอะไร...ไม่เป็นอันทำอะไรกระทั่งจะอ่านสแกนที่ตัวโหลดลงมาเก็บก็ยวังไม่ค่อยได้ทำเลย

แล้วมันก็ต้องมีวันอิ่มตัวมั่งสิ - - แล้ววันหนึ่ง ก็เกิดเบื่อ ๆ กับการโหลดสแกนมาซะเฉย ๆ ซึ่งอาการนี้ก็พอเข้าใจได้ว่าเป็นผลมาจากการติดเชื้อไว้รัส - - ไวรัสคอมพิวเตอร์ การที่ต้องโดนล้างเครื่องแล้วสแกนที่โหลดไว้หายไปทีละเป็นเจ็ด - แปด กิ๊กกะไบต์(ก็พอใจจะเรียกกิ๊กกะไบท์ - - ใครจะทำไมฉัน)มันไม่ใช่เรื่องที่จะทำใจรับได้โดยง่าย...ในครั้งแรก ๆ การโหลดมาเก็บใหม่ก็ยังพอทนทำได้ แต่พอโดนไวรัสลงครั้งที่สอง - สาม...ผลข้างเคียงของการล้างเครื่องก็คืออาการเบื่อโหลดแล้วล่ะสแกนจ๋า...ขี้เกียจตามหาและจำไม่ค่อยได้ว่าเรื่องไหนเคยอ่านเคยโหลดเคยไรท์ไปแล้วมั่ง...แล้วก็หันมาบ้าโหลดคลิปแทน

ทางสาย Y ไม่ใช่ทางหลักของโลกก็จริง แต่เป็นทางที่ถ้าหลงเข้ามาเดินแล้วมักถอนตัวไปไหนลำบาก เราเองก็เช่นกัน ถึงแม้ว่าจะเบื่อสแกนการ์ตูน Y แต่ยังไงก็หนีไปไหนไม่รอดเมื่อเจอ source แหล่งใหม่ RPS,รูป และฟิกเรื่อง ลอร์ด ออฟ เดอะ ริงค์ รวมไปถึง ฟิกหนังสือ หนังโรง แต่ไม่รวม RPS ของเรื่องแฮรี่ พ็อตเตอร์...อืมม์ จะว่ายังงั้นมันก็ไม่ถูกแฮะ...ที่ถูกก็คือเป็นเรื่องที่มาพร้อมแสกน แต่เป็นสิ่งที่ยังเหลืออยู่ไม่เลิกราซา ๆ ไปพร้อมสแกน

ฟิกหนัง ฟิกละคร เป็นตัวขยายขอบเขตความ Y ให้ทราบว่ามันไม่ได้จำกัดไว้แค่การ์ตูนนะเฟ้ย...จินตนาการมันสามารถพาไปไหนได้ไกลสุดกู่จริง ๆ และจินตาการนี้ก็พาไปไกล ไปเจอคู่ฟิกประหลาด ๆ อุบาทว์ ๆ เยอะแยะมากมาย แล้วก็ทำให้รู้จักการยอมรับผู้อื่นและยอมรับตัวเอง - - ไอ้ฟิกอุบาทว์ประหลาด ๆ ที่บังเอิญผ่านไปเจอ สอนให้รู้ว่า...จงรู้จักยอมรับสิ่งที่คนอื่นเป็น สิ่งที่คนอื่นชอบแต่เราไม่ชอบ...แปลกดีที่เรียนรู้ที่จะเคารพความแตกต่างทางความคิดของตัวเองและคนอื่นจากเรื่อง Y ที่หลายคนหาว่าโคตรไร้สาระนี่แหละ

ตีสามกว่าแล้ววันนี้...ยังไม่มีทีท่าว่าจะหาจุดลงได้เลย...พล่ามไปเรื่อยเปื่อย...

คงต้องมาต่อเป็น entry 2 วันหลังแล้วมั้ง...ง่วงจริง...ง่วงจัง...ง่วงที่สุดแล้วนี่นา...

เพราะงั้น Byebye bebe กันไปก่อน...เจอกัน Entry ใหม่ก็แล้วกันเนาะ...ใน....

Road to Yaoi part 2...coming soon เด้อนางเด่อ เด้อ ๆ นางเด่อ...